آرمان: آیا روحانی و نوبخت، در طراحی بودجه، به قالیباف تسلیم شدند و یا ترفند زده اند؟

روزنامه جهان‌صنعت با انتشار یادداشتی با عنوان روحانی و نوبخت، تسلیم یا ترفند نوشته است:  کسانی که بیننده مناظره تلویزیونی کاندیدا‌های انتخابات ریاست‌جمهوری در سال ۱۳۹۲ و نیز ۱۳۹۶ بودند، هرگز یادشان نمی‌رود حسن روحانی و محمدباقر قالیباف چقدر صاف و پوست‌کنده به حساب و کتاب هم رسیدند و هر کدام دیگری را به فساد متهم کردند.

این روزنامه در ادامه نوشته است: این دو نفر که هیچ خط قرمزی را برای دیگری باقی نگذاشتند شاید نمی‌دانستند در زمستان ۱۳۹۹ هر کدام رئیس یک قوه شده و حالا بر سر بودجه به جان هم افتاده‌اند. حالا در دوره‌ای که کشور ایران به دلیل تحریم صادرات نفت و کاهش رشد اقتصادی و بی‌پولی شهروندان در بدترین دوره مالی- اقتصادی به سر می‌برد، این دو جنگجوی کهنه‌کار به جای اینکه فکری به حال کشور و مردم بدبخت کنند دنبال ادامه نبرد هشت سال پیش هستند.

در ادامه این یادداشت امده است که یکی از بهترین جا‌ها برای دعوای این دو نفر داستان تلخ بودجه است. چرا؟ چرا بهترین محل برای یقه‌گیری و نشان دادن ناتوانی طرف دیگر نقطه جوش بودجه ۱۴۰۰ است؟ چون هر دو رییس خوب می‌دانند با کاهش و سقوط صادرات نفت، دخل بودجه از خرج آن عقب مانده است و از هر جای خرج که بخواهند بزنند، احتمال افزایش نارضایتی وجود دارد. از طرف دیگر روحانی می‌داند در سال آینده از نیمه دوم دیگر مسئولیت پاسخگویی ندارد و به نوبخت دستور داده با دست و دلبازی بودجه را ببندد و قالیباف که خود را رییس‌جمهوری می‌پندارد می‌خواهد جلوی این کار را بگیرد.

جهان صنعت در ادامه نگاشته است : از اول آذرماه تا امروز این دو رییس قوه و هواداران‌شان به ویژه از طرف هواداران قالیباف هر چه خواسته‌اند گفته و حتی رئیس دولت را متهم کردند که با ارائه این لایحه قصد فروپاشی اقتصاد را دارد.حالا که نزدیک ۴۰ روز است لایحه بودجه در اختیار مجلس است و دولت نیز می‌گوید آن‌ها اختیار دارند بدون دست زدن به شاکله بودجه، هر تغییری لازم است را بدهند شاهد مجادله لفظی دو رییس قوه هستیم.

این روزنامه در ادامه افزوده است که قالیباف به تازگی روی یک نقطه انگشت گذاشته است که مردم خوش‌شان می‌آید و اینکه لایحه دولت به نفع دلال‌ها تهیه شده و مجلس می‌خواهد آن را به نفع مردم کند و البته هیچ توضیح دیگری نمی‌دهد که چگونه بودجه‌ای که بنا به قول خود قالیباف درآمد‌های آن روی آب بنا شده است را می‌خواهد از چنگ دلال‌ها بیرون آورد و به نفع مردم کند.

حال این سوال پیش می آید که  آیا تاوان دعوای تاریخی قالیباف و روحانی را باید لایحه بودجه بدهد؟ سکوت معنادار سازمان برنامه و بودجه در برابر این همه دگرگونی چیست؟ آیا نوبخت و روحانی تسلیم شده‌اند و باور کرده‌اند که اعضای کمیسیون بهتر از آن‌ها بودجه‌نویسی بلدند و اعتراف می‌کنند که لایحه‌شان به درد نمی‌خورده است؟ با شناختی که از روحانی و نوبخت داریم، بعید است از این منظر به تغییرات نگاه کنند و لابد با صدور یک بیانیه از خود سلب مسئولیت می‌کنند و خواهند گفت مطیع مصوبه مجلس خواهند بود و همه گره‌های کور اقتصاد را به مجلس نسبت خواهند داد.