ارزیابی بانک جهانی و مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی: ایران در آستانه ورشکستگی مطلق اقتصادی قرار دارد

آمار نهادهای بین المللی و حتی داده های رسمی حکومت اسلامی حکایت از آن دارد که ایران از نظر گسترش فقر و نبود امکانات معیشتی، به سرعت به کره شمالی نزدیک میشود – که در آن کشور مردان با پایین ترین سطح تغذیه روبرو شده اند و بیماری گسترش یافته و رشد جسمی کودکان به شدت آسیب دیده است.

آخرین آماری که صندوق بین المللی پول انتشار داد حکایت از آن دارد که در یک سال گذشته چاپ اسکناس در ایران، در نسبت به میزان تولیدات ناخالص ملی، سی درصد افزایش یافته است که مفهوم عملی آن، شتاب گرفتن نرخ تورم و بالا رفتن بهای کالاهای مصرفی می باشد.

در ادامه گزارش صندوق بین المللی پول آمده است که انتظار می رود در سال میلادی کنونی (۲۰۲۱) این نسبت باز هم بالاتر رود.

برخی نشریات اقتصادی بین المللی ارزیابی کرده اند که جمهوری اسلامی ایران از هم اکنون از نظر اقتصادی یک رژیم ورشکسته محسوب می شود. ولی کارشناسان اقتصاد می گویند که دولت ها نمی توانند اعلام ورشکستگی کنند، ولی شتاب تورم نرخ ها ممکن است به درجه ای برسد که شیرازه اقتصاد رژیم از هم بپاشد.

اما در حالی که صندوق بین المللی پول، میزان میانگین تورم مالی ایران در سال گذشته را سی درصد ارزیابی کرده، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی در آخرین گزارش خود میزان افزایش نرخ ها در یک سال را بیش از پنجاه درصد ارزیابی کرده است. به سخنی دیگر، دولت نیمی از کل تولیدات ناخالص ملی، به بانک مرکزی بدهی دارد – به این مفهوم که بانک مرکزی ناجار بوده برای تامین کمبود بودجه دولت، مرتبا اسکناس چاپ کند که حاصل آن، بالا رفتن مداوم نرخ کالا و پایین آمدن ارزش پول ایران می باشد.

در گزارش پژوهشی مرکز اطلاعات مجلس ارزیابی شده که ممکن است میزان بدهی دولت به بانک مرکزی، یعنی ابعاد چاپ اسکناس بدون پشتوانه، در پنج سال آینده به ۷۲ درصد خواهد رسید که این، به مفهوم ورشکستگی مالی کامل رژیم و از هم پاشیدن اقتصاد کشور خواهد بود.

در معیارهای اقتصادی جهان، هنگامی که میزان استقراض دولت از بانک مرکزی به چنین درصد بالایی برسد، مفهوم آن، ورشکستگی کامل رژیم است. البته باید تذکر داد که هیچ حکومتی حاضر به اعلام ورشکستگی خود نخواهد بود ولی با ادامه چنین وضعی، نظم اقتصادی کشور کاملا فرو خواهد پاشید.

حدود سه ماه از آغاز ریاست جمهوری آخوند ابراهیم رئیسی می گذرد و رویدادهای اخیر نشان می دهد که دولت او نه تنها نتوانسته گامی برای بهبود وضع اقتصادی کشور بردارد، بلکه اوضاع روز به روز وخیم تر می شود و بهای کالا به سرعتی سرسام آور بالا می رود و بهای یک شنه تخم مرغ به هشتاد هزار تومان نزدیک شده است.

رئیسی که به شیوه تبلیغاتی احمدی نژاد، مرتبا مشغول سفرهای استانی است، در آخرین سخنان خود ادعا کرد که رشد تورم و گرانتر شدن کالا را “ساعت به ساعت” دنبال می کند و از محنت مردم آگاه است. ولی این ابراز همدردی رئیس دولت با مردم، که قطعا جنبه نمایشی دارد، چه تاثیری می تواند در بهبود وضع اقتصادی داشته باشد.

وزیر صنایع و بازرگانی دولت رئیسی  می گوید که باید نرخ کالا در ایران را از وابستگی به دلار جدا کرد تا همراه با افزایش نرخ ارز در بازار آزاد، نرخ کالا در ایران بالاتر نرود.این وعده و آرزوی همه دولت های پیشین در حکومت اسلامی ایران بود که همیشه به سنگ خورده است.

اکنون بهای یک کیلو برنج به ۷۶ هزار تومان رسیده است که دو برابر یارانه ای است که دولت احمدی نژاد ماهیانه به مردم پرداخت می کرد.

در شبکه های اجتماعی آمده است که گران شدن اساسی ترین کالای مورد نیاز مردم با شتابی است که فردا ممکن است حتی نان هم در سفره مردم پیدا نشود.