شعبه وزارت اطلاعات ارومیه پیکر دو زندانی سیاسی کُرد اعدام شده را ربود 

سازمان حقوق  بشری هه نگاو خبرداد: اطلاعات ارومیه،  از تحویل پیکر صابر شیخ‌عبدالله و دیاکو رسول‌زاده، دو زندانی سیاسی کُرد که پنج روز پیش  در زندان ارومیه اعدام شدند، به خانواده‌های‌شان خودداری کرده است.

هه نگاو  به نقل از یک منبع مطلع در مهاباد نوشت: «روز چهارشنبه ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۰ ، یک روز پس از اعدام دو زندانی کرد ، مسئولان زندان ارومیه در پاسخ به درخواست خانواده آنان که خواستار  دریافت پیکر فرزندان‌شان بوده اند، گفته اند، ماموران اداره اطلاعات پیکرهای این دو زندانی را پس از اعدام از زندان خارج کرده‌اند و آنها هیچ اطلاعی از امکان تحویل یا محل دفن اجساد ندارند».

هه نگاو در ادامه نوشت: پیگیری‌های خانواده‌های صابر شیخ‌عبدالله و دیاکو رسول‌زاده برای تحویل پیکر این دو زندانی سیاسی تاکنون بی‌نتیجه بوده است.

این برای نخستین بار نیست که مسئولان قضایی و امنیتی ایران از تحویل پیکرهای زندانیان سیاسی کُرد خودداری می کنند. انان از ترس و نگرانی از تجمع کردها در گرامیداشت این جان باختگان،  حتی  حاضر به مشخص کردن محل دفن آنها به خانواده هایشان نیستند.

کارگروه «ناپدیدشدگان قهری» سازمان ملل‌متحد، شخصی که اعدام شده اما پیکرش به خانواده تحویل داده نشده یا محل دفنش معرفی نشده است، به شکلی که خانواده مطمئن باشند که آن فرد در آنجا دفن شده، چنین فردی نیز «ناپدید شده‌ی قهری» محسوب می‌شود.

این سازمان حقوق‌بشری در مهاباد، نوشته است که روز دوشنبه ۱۳ ژوئیه یک روز قبل از اعدام آنان،  به خانواده این دو زندانی سیاسی اعلام شده بود که برای آخرین ملاقات به زندان مراجعه کنند. این در حالی بود که مسئولان زندان چند روز قبل به خود این زندانیان و خانواده آنها گفته بودند امکان لغو حکم اعدام و برگزاری دادگاه مجدد وجود دارد و این حرف‌ها باعث شده بود تا هم دیاکو و صابر و هم خانواده‌های‌شان نسبت به لغو این احکام خوشبین شوند».

هه نگاونوشت:    در آخرین ملاقات  خانواده های این دو زندانی کرد، تنها به انان دیدار کابینی یا تلفنی به  این دو زندانی سیاسی داده اند  و ماموران زندان به بهانه رعایت دستورالعمل های  بهداشتی شرایط کورونا اجازه ملاقات حضوری را به خانواده‌ها ندادند.

این سازمان حقوق بشری در گزارش خود،  از شکنجه های وارد شده به این دو زندانی به نقل از  یک زندانی سیاسی در زندان ارومیه که به مدت چند سال همبند آنان بوده است نوشت:  «زمانی که صابر و دیاکو را پس از یک سال به زندان مرکزی ارومیه منتقل کردند، برای چند روز در ادرارشان خون بود و خودشان گفته بودند که در بازداشتگاه اداره اطلاعات به شدت از لحاظ جسمی و روحی شکنجه شده‌اند تا سناریوی وزارت اطلاعات را قبول کنند. این در حالی بوده که دیاکو رسولی و صابر شیخ‌عبدالله با حسین عثمانی قبلا از این بازداشت هیچ آشنایی با هم نداشته بودند و نمی‌توانسته‌اند در عملیاتی مشترک شرکت داشته باشند».

به گفته این زندانی سابق، وزارت اطلاعات ابتدا با شکنجه‌های شدید و پس از آن با وعده آزادی آنها را مجبور به انجام اعترافات اجباری کرده بود. طوری که هر دو نفر مطمئن بودند نه تنها حکم اعدام لغو خواهد شد، بلکه به زودی آزاد می‌شوند.

یادآور می شود: دیاکو رسول‌زاده در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۱۴ و صابر شیخ عبدالله در تاریخ ۱۵ مارس همان سال توسط ماموران امنیتی در مهاباد بازداشت شدند. وبه مدت یک سال در بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه جهت اعتراف به شرکت در بمب‌گذاری شهر مهاباد که در آگوست ۲۰۱۰ روی داده بود، تحت فشار و شکنجه‌های شدید جسمی و روحی قرار گرفتند و در نهایت دیاکو و صابر مجبور به انجام اعترافات تلویزیونی در شبکه‌ «پرس‌تی‌وی» وابسته به نظام ایران شدند.

انتساب اتهام بمب‌گذاری و پخش این اعترافات اجباری در حالی صورت گرفت که ۳ سال پیش از آن در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۰ محمد پاکپور، فرمانده نیروی زمینی سپاه پاسداران از “کشته شدن عوامل اصلی و محوری”» این بمب‌گذاری خبر داده بود.

سازمان عفو بین‌الملل نیز پیشتر با انتشار بیانیه‌ای از مقامات ایران خواست که بی‌درنگ برنامه اجرای حکم اعدام صابر شیخ‌ عبدالله و دیاکو رسول‌زاده، دو زندانی کرد را متوقف کنند.