با اعلام کناره گیری برایان هوک، الیوت آبرامز،رئیس گروه اقدام ویژه ایران وزارت خارجه آمریکا می شود

مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا روز پنجشنبه اعلام کرد که برایان هوک، نماینده ویژه وزارت امور خارجه آمریکا در امور ایران از سمت خود کناره گیری می‌کند.

مایک پومپئو اضافه کرد که الیوت آبرامز، نماینده فعلی وزارت امور خارجه آمریکا در امور ونزوئلا، در دوره «انتقالی» مسئول امور ایران را نیز به عهده خواهد داشت.

یک مقام دولت آمریکا هم به رویترز گفته است، جایگزینی الیوت آبرامز و برایان هوک دو هفته طول خواهد کشید.

مایک پومپئو با این حال توضیحی در خصوص دلایل کناره‌گیری برایان هوک ارائه نکرده است.

برایان هوک، ۵۲ ساله در سال ۲۰۱۸ به عنوان نماینده ویژه وزارت خارجه آمریکا در امور ایران منصوب شد.

روزنامه نیویورک‌تایمز هم روز پنج‌شنبه گزارش داد، آقای هوک به احتمال زیاد قبل از نوامبر سال جاری از پست خود کناره‌گیری می‌کند.

مایک پومپئو گفته است٬ بریان هوک دستاوردهای «تاریخی در مقابله با حکومت ایران» داشته و در مسیر تقویت امنیت ملی آمریکا و متحدین این کشور تلاش کرده است.

وی در ادامه می‌گوید٬ آزادی مایکل وایت و ژیائو وانگ از زندانهای جمهوری اسلامی یکی از دستاوردهای مذاکره آقای هوک یا ایرانیان بود.

نیویورک‌تایمز هم نوشته است، با کناره‌گیری آقای هوک به نظر می‌رسد هیچ شانسی برای ابتکار عمل دیپلماتیک در رابطه با ایران تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا باقی بماند.

انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ۱۳ آبان مصادف با ۳ نوامبر برگزار خواهد شد.

آقای هوک در ابتدا از دستیاران ارشد رکس تیلرسون اولین وزیر امور خارجه دونالد ترامپ بود که علیرغم کنار گذاشته شدن آقای تیلرسون، به فعالیت های خود در وزارت خارجه ادامه داد.

وزیر امور خارجه آمریکا در بیانیه روز پنجشنبه (۶ اوت) خود علت استعفای برایان هوک و تاریخ دقیق پایان کار او را اعلام نکرد. مایک پومپئودر عین حال برایان هوک را یک «مشاور مورد اعتماد» و «دوست خوب» توصیف کرد که در ظرف دو سال گذشته، «به نتایج تاریخی ضد رژیم ایران دست یافته است.”

 

الیوت آبرامز، نزدیک به سه دهه است که دوباره  در محوریت موضوع ایران قرار گرفته است.

او در دوره پرزیدنت ریگان معاون وزارت خارجه امریکا بود و در دولت جورج بوش پسر دستیار ویژه رئیس‌جمهوری و سپس معاون مشاور امنیت ملی شد . آبرامز یکی از معماران سیاست رویایی نومحافظه‌کاران است و در حمله به عراق و سرنگونی صدام حسین نقش بسزایی داشته است.

الیوت آبرامز متولد خانواده‌ای یهودی و دموکرات در نیویورک است. به او نومحافظه‌کار زبده می گویند.او در دوران کارتر  مثل خیلی‌های دیگر نارضایتی از کارتر داشت و همین امر باعث شد آبرامز طرفدار ریگان و راست شود. در دوران کارتر دموکرات بود اما برای دموکرات‌هایی کار می‌کرد که ضدیت با کمونیسم و شوروی هویت اصلی‌شان بود.

در سال ۱۹۷۶ که سناتور هنری جکسونِ ضد کمونیست می‌خواست نامزدی دموکرات‌ها برای ریاست‌جمهوری را کسب کند،‌ آبرامز جزو کارمندانش بود.

آبرامز فارغ التحصیل رشته حقوق از یکی از معتبرترین دانشگاه آمریکا، هاروارد، است .در سال های  ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ مشاور حقوقی و بعدها رئیس دفتر دانیل پاتریک موینیهان شد، سناتور ایالت نیویورک که پیش از آن در کمتر از یک سال حضور خود به عنوان سفیر آمریکا در سازمان ملل غوغا به پا کرده بود و به یکی از مشهورترین چهره‌های فکری و سیاسی آمریکا و حتی جهان بدل شده بود.

با روی کار آمدن پرزیدنت اوباما انتظار می‌رفت که دوران آبرامز دیگر تمام شده باشد. اما با انتخاب  پرزیدنت  ترامپ بجای اوباما همه چیز عوض شد.

در این مدت ، زمان نشان داده است که نومحافظه‌کاران رابطه بسیار پیچیده‌ای با دولت ترامپ داشته‌اند. ترامپ در دوران نامزدی خود بیشتر حرف از عقب کشیدن آمریکا از دنیا می‌زد که دقیقا برخلاف خواست نومحافظه‌کارانی است که در زمان بوش پسر در قدرت بودند.

پرزیدنت ترامپ، سال گذشته  آبرامز را اولین نماینده ویژه دولت در مورد ونزوئلا کرد. سیاست جدید کاخ سفید بسیار جسورانه بود:‌ خواست سرنگونی نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور سوسیالیست ونزوئلا، و به رسمیت شناختن رئیس‌ اپوزیسیون به عنوان رئیس‌جمهور واقعی.

برایان هوک از همان ابتدای دولت ترامپ در وزارت خارجه سمت داشت او ابتدا رئیس اتاق فکر وزارت خارجه ترامپ بود و از سپتامبر ۲۰۱۸  «فرستاده ویژه آمریکا برای ایران»شد.

کارنامه کار و تلاش هوک موفق بوده و حالا در حالی از دولت کنار می‌رود تا به بخش خصوصی وارد شود .در میان مقامات دولت ترامپ او قابل تحسین است .

مایک پمپئو، وزیر خارجه، از او تجلیل کرده و  تضعیف حکومت  اسلامی و حضورش در منطقه و آزادی دو گروگان آمریکایی (مایکل وایت و ژیو وانگ) را از دستاوردهای هوک می‌داند.

لیندسی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه، هوک را «حضوری ثابت در آب‌های پرتلاطم» خوانده است.

ترامپ در ارتباط با سیاست اش نسبت به حکومت ایران، منتقدین بسیار دارد. بخصوص دیپلمات‌های زمان اوباما. مثلا وندی شرمن، نفر سوم وزارت خارجه در زمان اوباما، که همین چند روز پیش انتقاد کرد که سیاست کنونی آمریکا نسبت به ایران «همش تاکتیک است و هیچ استراتژی.»

پرزیدنت ترامپ می‌گوید هدف سیاست «فشار حداکثری» نه ساقط کردن حکومت اسلامی که کشاندن آن پای میز مذاکره است. این در حالی که کمتر از سه ماه به انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا باقی مانده است که یکی از حساس‌ترین‌ها نه فقط در تاریخ آمریکا که در تاریخ ایران و بخصوص تاریخ حکومت اسلامی است.

یک  تحلیلگر کویتی در این باره در روزنامه الوطن، نوشته است:  سران رژیم ایران  شب انتخابات ایالات متحده  مثل دانشجویان دبیرستانی در شب دریافت کارنامه خواهند بود.

علی  خامنه‌ای شرایط بحرانی را پشت سر می گذارد و حالا در حدود سه ماه وقت دارد تا تصمیم بگیرد، معلوم نیست که نتیجه انتخابات چه خواهد شد؟  آیا بایدنِ دموکرات پیروز خواهد شد و سیاست کاملا متفاوتی از جنس اوباما و برجام دنبال خواهد کرد؟ یا اینکه بهتر است در این مدت کوتاه با ترامپ که تصمیم گیری هایش غیرقابل پیش‌بینی است  وارد مذاکره  شود که شاید او حاضر شود  در این سه ماه تن به نوعی معامله دهد که پس از پیروزی مجدد در نوامبر دیگر حاضر به آن نباشد؟

همه چیز بستگی به نوع پیغامی دارد که ترامپ برای خامنه‌ای میفرستد.؟حال مسئولیت این کار به عهده مردی خواهد برد که دوران دیپلماتیکش بیش از هر چیز با یک موضوع تعریف شده است ، “مذاکره ممنوعه با حکومت  اسلامی ایران”.