دادستان کل کشور: هر گوشی تلفن همراه “یک کانال ارتباطی از سوی دشمن” است

محمدجعفر منتظری، در انتقاد از وزارت ارتباطات دولت روحانی افزود:   فضای مجازی رها شده است و  گوشی‌ها ی همراه در دست مردم به وسیله ای خطرناک علیه نظام تبدیل شده است  . این یک آفت جدی برای حکومت اسلامی است.

به نظر می رسد حکومت در تلاش است تا برای جلوگیری از انتشار اخبار و گزارش های  خیزش های احتمالی مردم، اینترنت را محدود کند.

حسن روحانی، پیشتر گفته بود:    دولت قصد دارد شبکه ملی اطلاعات را تا حدی تقویت کند که “مردم برای رفع نیازمندی‌های خود نیازی به خارج نداشته باشند.”

روحانی در اولین روز آغاز کار مجلس در سال جاری گفته بود:  علی خامنه‌ای، دستور داده تا هر چه زودتر  شبکه ‌ملی اطلاعات راه اندازی شود.

شبکه ملی اطلاعات که به “اینترنت ملی” مشهور است از سال‌ها پیش به عنوان مهم‌ترین پروژه‌ زیرساختی دولت ایران در حوزه فناوری اطلاعات در حال پی‌گیری است. هدف از این پروژه ایجاد نوعی شبکه داخلی در ایران برای “مستقل شدن” از شبکه جهانی اینترنت عنوان شده است.

اما قطع بی‌سابقه دسترسی به خدمات اینترنتی در جریان اعتراض‌های آبان ماه در ایران، پروژه اینترنت ملی را بیش از پیش در مرکز توجه و انتقاد قرار داد.

او درباره زنان گفته است که  ” زنان حق ندارند در مقابل قوانین حجاب  اجباری سرپیچی کنند.  نمی‌شود در نظام اسلامی، یک خانمی بخواهد حجاب نداشته باشد و بگوید مگر زور است… در نظام اسلامی معنا ندارد کسی بگوید هر نوع دوست دارد لباس می‌پوشد و می‌خورد و کارهای دیگر انجام می‌دهد».

روح الله خمینی در هنگام تبعید در پاریس گفته  بود: زن چون مرد در تمام اینها آزاد است. زن هرگز با مرد فرقی ندارد. آری در اسلام زن باید حجاب داشته باشد، ولی لازم نیست که چادر باشد، بلکه زن می تواند هر لباسی را که حجابش را به وجود آورد اختیار کند.

آخوند محمدجعفر منتظری  تاکید کرد که در زمینه بدحجابی به هیچ‌وجه کوتاه نخواهند آمد.

نعیمه اشراقی(نوه امام) مرداد۹۱: حجاب قطعا شرعی است. صرفا اجباری بودن حجاب است که شاید شرعی نباشد. البته حجاب به این شدتی که بعضی از علما بر آن پافشاری می کنند، نیست و ما یک کم غلظت آن را زیاد کرده ایم.

حسن خمینی نیز در ۱۹ دی ۹۳ گفته بود که  در سی سال اخیر برخی چیزها از درون جامعه جوشید، امام هیچ وقت به مردم نگفت با حجاب شوید، اما مردم آن زمان با حجاب شدند.

اما در تیر ۱۳۵۹، روح الله خمینی به دولت بنی صدر ده روز مهلت داد تا “نشانه های بی حجابی را که در نتیجه رژیم گذشته است ”   را از ادارات پاک کند و اولین بخشنامه ممنوعیت ورود زنان بی‌حجاب به وزارت‌خانه‌ها، با امضای اکبر هاشمی رفسنجانی و مهر شورای انقلاب صادر شد. سپس، طی ابلاغیه دادستان کل وقت، قرار شد حقوق و مزایای زنان کارمند بدون حجاب قطع شود.

باز با این‌حال، حجاب اجباری تا آن زمان نرم و  غیرمستقیم اعمال می‌شد ولی در سال ۱۳۶۲ رسما به صورت قانون درآمد. در ماده ۱۰۲ قانون تعزیرات آمده است: «زنانی که بدون حجاب شرعی در معابر و انظار عمومی ظاهر شوند به ۱۰ تا ۶۰ روز حبس یا ۵ تا ۵۰هزار تومان جزای نقدی محکوم می‌شوند». این ماده در سال ۷۵ به صورت تبصره به ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی الحاق شد.