روزنامه ابتکار: بی توجهی مردم به نبردی که اکنون بر سر تصرف کرسی ریاست جمهوری جریان دارد»

روزنامۀ ابتکار چاپ تهران نیز در شماره امروز خود (شنبه) به بررسی نبرد آشکار و پنهانی پرداخت که هم اکنون بر سر تسلط بر کرسی ریاست جمهوری، بین افراد و جناح ها جریان دارد.

محمدعلی وکیلی، مدیرمسئول روزنامه در مقاله اساسی خود،  با عنوان صندلی رئیس جمهوری چند؟ نوشت: هرچه به انتخابات ریاست جمهوری۱۴۰۰ نزدیک می‌شویم یخ سیاست اما آب نمی‌شود. جریانات سیاسی، خصوصاً اصولگراها، حسابی در تکاپوی تقسیم قوا در سایه این انتخابات در بین خودشان هستند، اما حواس جامعه به هیچ عنوان به این سمت نمی‌چرخد.

وکیلی در ادامه نوشته است:  جامعه دچار یک نوع بی‌اعتناییِ تمام عیار به این انتخابات شده است. این البته بسیار خطرناک است. جامعه بحران‌زده‌ای مانند ما، اگر از صندوق رای قهر کند، معنایش این است دیگر دنبال نسخه سیاسی نیست. تنها نسخه بی‌خشونت – یا کم‌خشونت – برای اِعمال اراده جامعه، سیاست است.

او گفته است :  نتیجه ناامیدی جامعه از این نسخه، سرخوردگی و سپس خشونت است. قهر با انتخابات، نهایتاً در یک دوره می‌تواند یک کنش مدنی برای نشان دادن اعتراض باشد، اما اگر این قهر بیش از یک دوره ادامه پیدا کرد، یعنی پیش رفتن به سوی ناامیدی مطلق از نسخه “سیاست”. بگذریم.

وکیلی نگاشته است که در گذشته وجه سلبی رقابت‌ها در انتخابات غالب بود. مردم برای نه گفتن به یک طرف، به طرف دیگر بله می‌گفتند. اما اکنون آنها متنفر از خشونت و بی احترامی شده اند .مردم در انتخابات‌های اخیر به هر چیزی نه گفتند، نه تنها پس زده نشد بلکه به کانون‌های قدرت تبدیل شدند.

او نوشته است: در انتخابات‌های اخیر، مردم به هر سیاستی پشت کردند، همان سیاست برکشیده شد!  آگاهی جمعی مردم ایران، به این نتیجه رسیده که رای سلبی نه‌تن‌ها به نتیجه نمی‌رسد بلکه مسلوب قدر می‌یابد. بر سینه هر که زده‌اند، سینه ستبر تر شده است.

وکیلی در پایان گفته است که به نظر می‌رسد این سناریو دو شاخص مهم دارد؛ اول کدام یک از نامزد‌ها و یا جریانات تا۱۴۰۰ قادر به حل بحران کرونا هستند و دوم کدامیک قادر به حل بحران بورس می‌باشند. به عبارتی قیمت صندلی ریاست جمهور۱۴۰۰ حل بحران کرونا و بورس می‌باشد. اگر نامزدی بتواند برنامه واضح و مشخص برای حل این دو چالش ارائه دهد می‌تواند امید به جلب حمایت مردم داشته باشد.