رژیم، پیوستن به سازمان همکاری شانگهای را بزرگترین دستاورد دیپلماتیک می خواند، ولی از نظر اقتصادی و عملی، ارزش زیاد ندارد

دستیاران آخوند ابراهیم رئیسی می کوشند عضویت یافتن ایران در سازمان همکاری شانگهای را که پس از هشت سال انتظار و اصرار عملی شده، بزرگترین پیروزی قرن برای رئیس جمهوری جدید ایران جلوه دهند. ولی همزمان، برخی از کارشناسان امور در داخل ایران هشدار می دهند که درباره اهمیت این سازمان و نقش آن در حل مشکلات اقتصادی ایران، بسیار اغراق شده است و دولت رئیسی می کوشد از این عضویت، که پایه های آن در دوران دولت های پیشین ریخته شد، بیشترین سود تبلیغاتی را نصیب خود کند.

روزنامه “رسالت” در گزارش تحلیلی امروز خود (دوشنبه) ادعا کرد که عضویت ایران در این سازمان، یک نظم نوین جهانی را توسط سه محور چین، روسیه و ایران به وجود می آورد. این روزنامه از نقش دولت هند در صحنه بین المللی سخنی نگفته است.

همزمان، برخی دیگر از روزنامه ها از قول کارشناسان خود می نویسند که در واقع توصیه برای پذیرش رژیم ایران در سازمان، نوعی شیرینی اعطای از جانب روسیه و چین به حکومت ایران به خاطر آن است که ایران با چین قرارداد ۲۵ ساله امضا کرده و قرارداد مهمی نیز با روسیه، در راه است.

ولی برخی دیگر از کارشناسان می گویند که چین و روسیه با پذیرفتن ایران در سازمان شانگهای، در واقع می خواهند موضع خود را در برابر ایالات متحده تقویت بخشند و از امکانات بیشتری برای این رویارویی بهره مند گردند.

اهمیت این ارزیابی به ویژه هنگامی آشکارتر می شود که بگوییم ایالات متحده، برای گسترش مبارزه خود علیه ابرقدرتی چین، اکنون با کمک بریتانیا، یک محور سه گانه با استرالیا برپا می سازد و در چارچوب همین محور است که آمریکا به استرالیا کمک خواهد کرد دارای چندین زیردریایی اتمی در سال های آینده شود.

استرالیا ساخت این زیردریایی ها را پیشتر به فرانسه سفارش داده بود و اکنون با به صحنه آمدن ایالات متحده، این قرارداد با فرانسه باطل گردید که خشم دولت پاریس را به دنبال داشت.

کارشناسان دولتی در تهران می گویند که پیوستن به سازمان شانگهای، از اهمیت اقتصادی بالایی برخوردار است و امکان داد و ستد اقتصادی با کشورهای عضو را افزایش می دهد و حتی می توان یک محور اقتصادی به وجود آورد و تحریم های آمریکایی را نیز دور زد.

ولی کارشناسان می گویند که بدون پیوستن ایران به معاهدات بین المللی موسوم به اف ای تی اف، و کنوانسیون های دیگر مبارزه با پولشویی و کمک به تروریسم، امکان داد و ستد بیشتر با کشورهای دیگر وجود ندارد. آن ها همچنین می گویند: هشت کشور دیگر عضو شانگهای تولیدات مشابهی در مقایسه با ایران دارند و نمی توانند مکمل اقتصاد ایران بوده و نیاز این کشور را تامین کنند.

این کارشناسان، در مجموع ارزیابی می کنند که پیوستن ایران به سازمان همکاری شانگهای، گرچه از نظر خارج کردن رژیم از انزوا، دارای تاثیر است، ولی کمک شایانی به اقتصاد ایران و دور زدن تحریم های آمریکایی و تامین نیازهای مردم ایران نخواهد داشت.