سخن کوتاه

در یک کشور دموکراسی، تظاهرات اعتراضی نسبت به عملکرد دولت و یا شخص نخست وزیر، حق مسلم مردم است. در اسرائیل پلیس وظیفه حفظ نظم عمومی را دارد و تظاهرات باید با مجوز آن برگزار شود. ولی حتی در برخی موارد استثائی، پلیس حق بازداشت افراد را ندارد و دادگاه اسرائیل نگهبان آزادی های فردی است و اگر شهروندی به طور غیرقانونی بازداشت شد، دادگاه به پشتیبانی از حق او، وی را آزاد می کند. مقایسه کنید این واقعیت را با رژیمی که کوچکترین حقی برای مردم قائل نیست و قوه قضائیه آن، تنها یک بازوی حمایتی برای ادامه سرکوبگری های رژیم می باشد.

————————————————————————————————–

عادت بر آن است که برای جلوگیری از گندیدگی گوشت و ماهی، به آن نمک می زنند. ولی وای به وقتی که خود نمک بگندد.

در حکومت اسلامی، رهبر حکومت ظاهرا باید نگهبان ردیف اول کشور در جلوگیری از فساد مالی باشد. ولی برای علی خامنه ای، چارقد به سر کردن زنان، با این استدلال که جلوی فساد اخلاقی گرفته شد، مهمتر از مبارزه با فساد مالی می باشد و خامنه ای وظیفه خود می داند به دفاع از خانواده لاریجانی بپردازد و آنان را “پاکدست” بنامد، و این در حالی که بوی گند فساد مالی این خانواده، سراسر ایران را فرا گرفته است.