علی لاریجانی از سرپرستی روابط بازرگانی با چین کناره گیری کرد. صادق آملی لاریجانی نیز از شورای نگهبان کنار رفت

اعلام کناره گیری علی لاریجانی از سرپرستی قرارداد ۲۵ ساله رژیم ایران با چین، بازتاب گسترده ای یافت که ممکن است نشانی از نزاع بر سر اختیارات و قدرت در بیت رهبری و دولت رئیسی باشد.

ظاهرا علی لاریجانی با این استدلال از سمت سرپرستی کناره گیری کرده که دولت رئیسی بتواند به راحتی فردی را که مناسب تر و شایسته تر می داند به این سمت بشمارد. ولی این استدلال نمی تواند مورد قبول قرار گیرد زیرا سمت مزبور را علی خامنه ای شخصا به علی لاریجانی سپرد و این، پس از آن بود که شورای نگهبان در انتخابات ریاست جمهوری او را واجد صلاحیت ندانست – امری که به شد توهین آمیز بود. زیرا علی لاریجانی سال ها ریاست مجلس را به عهده داشت و با وفاداری بسیار، به خامنه ای خدمت کرده بود.

استعفای علی لاریجانی کوتاه مدتی پس از اعلام کناره گیری برادرش آخوند صادق آملی لاریجانی نیز از عضویت در شورای نگهبان بود که دلیل قانع کننده ای برای آن عنوان نگردید.

نزدیکان علی لاریجانی، در رابطه با کناره گیری او، ادعا می کنند که وی با این کار خواسته است به دولت رئیسی امکان دهد که به بررسی میزان پیشرفت توافق ها با چین بپردازد و برای آینده روابط نقشه ریزی کند و این ماموریتی است که معاونان رئیس جمهوری باید به دست گیرند

نخستین گام ها در راه عقد توافق ۲۵ ساله از شش سال پیش و هنگامی برداشته شد که رئیس جمهوری چین از تهران دیدن کرد. . در دوران ریاست جمهوری حسن روحانی بود که سطح داد و ستد بازرگانی بین ایران و چین بسیار بالا رفت و با این استدلال نادرست که چین به تحریم های برقرار شده از جانب ایالات متحده علیه رژیم ایران بی اعتنایی می کند و حاضر به همکاری است،

خانواده لاریجانی از هنگام کناره گیری آخوند صادق آملی لاریجانی از ریاست قوه قضائیه کنارگیری کرد رو به تضعیف رفت. البته آملی لاریجانی که به عضویت مجلس خبرگان گزیده شد که کاملا یک مست تشریفاتی است – ولی اگر لزوم تعیین رهبر آینده حکومت مطرح گردد، می تواند بسیار اثرگذار باشد.

خاندان لاریجانی تا چهار سال پیش از نفوذ بسیاری در دستگاه حکومتی برخوردار بود و برادر سوم خانواده نیز ریاست کمیسیون حقوق بشر قوه قضائیه را به دست داشت. ولی از آن هنگام تا کنون این نفوذ دائما رو به کاهش بوده و با اعلام کناره گیری علی لاریجانی از ریاست گروه سرپرستی روابط بازرگانی با چین به اوج میرسد.

و باز در همین رابطه، خبر رسید که دولت چین از ورود کشتی های باری حکومت ایران به بنادر آن کشور جلوگیری می کند. استدلال ظاهری آن است که سوخت این کشتی ها طبق استاندارد جهانی نیست و ممکن است باعث آلودگی هوا گردد. ولی قویا احتمال می رود که علت واقعی، ملاحظات بازرگانی چنین در رابطه تجاری با ایالات متحده و تحریم های آن کشور علیه حکومت ایران بوده باشد.