وحشت رژیم از خسته و فرسوده شدن نیروهای سرکوب در داخل و خارج به علت آماده‌باش دائمی آن‌ها

در  داخل کشور- از خیزش انقلاب‌گونه ملت قهرمان ایران و کشتار جمعی جوانان کشور بدستور رهبر رژیم، از آبانماه نود و هشت، روزی نیست که در گوشه و کنار کشور، مردم به جان رسیده، از مظالم رژیم، تظاهراتی انجام ندهند.

صبر و طاقت مردم، از اینهمه خرابکاری‌های این گروه خبیث و در صدر آن ویرانی کشور و توهین به مقدسات ملی-میهنی، در حال تبدیل شدن به طوفان خشمی است که منجر به اقرار به اعتراف شخصیت‌های راس هرم قدرت، از خرابی اوضاع و تغییر رژیم و هذیان گویی، مهمل بافی و دروغ گویی و نقل محافل پشت پرده و رسمی و غیر رسمی رژیم، شده است. همه منتظرند، اتفاقی که قرارست به طور انفجاری رخ دهد، هر لحظه نشتر باز کند. در نتیجه با ترس و وحشت، اعلام برائت از جنایاتی که کرده‌اند می‌کنند، تا شاید در آن روز موعود، از طوفان خشم ملی در امان باشند.

در خارج از کشور- شوونیسم شیعی (افراطی گری هلال شیعه) به پایان ماجرای خون آلود و کشتار جمعی ملل غیر شیعی (همچون داخل کشور) نزدیک شده است. رژیم در این هلال، تبدیل به بز اخفشی شده، که همه دول و ملل منطقه، حتی دوستان و متحدین سابق و دیگران، حل و فصل مشکلات و اختلافات خویش را، در چهارچوب پشت کردن به رژیم، یا دشمنی با آن می‌بینند. از بشار اسد جلاد سوریه گرفته (که هم مسلکان عرب خود در منطقه را به رژیم منزوی شده و ورشکسته و در حال فروپاشی، ترجیح میدهد. اعراب منطقه نیز همینطور تسامح، با بشار اسد را، در راستای انزوای رژیم) تا روسیه و ترکیه و عراق و… که حصول به تفاهم مشترک را، درخارج کردن رژیم ج. ا، ازمعاملات فیمابین و معادلات استراتژیک منطقه‌ای، می‌بینند.

نتیجه – آنکه هم در داخل و هم در خارج، همه در حال جبهه گیری علیه عملکرد خونبار چهل ساله رژیم‌اند. نیروهای سرکوب در داخل و خارج نیز، خود را قربانی این مطامع راس هرم قدرت رژیم می‌دانند. دمل‌های چرکینی که رژیم در داخل و خارج کاشته، در حال باز شدن بوده، هیچ کس حاضر نیست، مسئولیت این همه جنایات بیشمار را، بر عهده گیرد. به پایان ماجرای خون بارشان رسیده‌اند. ختم این فرقه تبهکار، عنقریب با حضور میدان میلیونی کلید می‌خورد.

به طور حتم، سال جدید میلادی آغاز پایان نهایی ج. ا است. سال جدید بر همه‌ی ساکنان کره زمین خجسته باد.

نوشته علی اکبر امیدمهر