پیام منشه امیر: ملت اسرائیل، امروز تولد دوباره خود را جشن گرفته است – تولدش مبارک!

 

 

این جشن با رژه نظامی و قدرت نمایی و خودستایی همراه نیست. بلکه زادروز دوباره اسرائیل را، خود مردم هستند که جشن می گیرند و با برنامه های فرهنگی و ملی و تفریحی، به دور از هرگونه جنگ طلبی و زیاده خواهی و یا فخرفروشی آن را برگزار می کنند.

داستان نوزایی کشور یهود، داستانی بس شگفت و بی نظیر است و می تواند برای همه ملت های دنیا، به ویژه آنانی که به طور موقت از میهن خویش آواره شده اند، یک نمونه و یک درس باشد.

دو هزار سال پیش، امپراطوری رم، و سه صد سال پیش از برپایی رسمی مسیحیت، بر سرزمین یهود حاکم شد و این ملت را به تبعید فرستاد و نام سرزمینش را به “پایستینا” و یا همان “فلسطین” امروزی مبدل ساخت.

رومیان بر این گمان اشتباه بودند که با تغییر نام سرزمین اسرائیل و به اسارت بردن مردمان آن، نابودی یک کشور و نابودی یک ملت را رقم خواهند زد.

چه اشتباه کرده بودند.

یهودیان، در غربت و پراکندگی، هرگز وطن خودش را از یاد نبردند و در اقوام و فرهنگ ها و ادیان دیگر تحلیل نرفتند.

هر روز به آرزوی بازگشت به اورشلیم، همان شهری که مغرضان امروز آن را بیت المقدس می نامند، نیایش کردند و در نیمه قرن نوزدهم، هنگامی که جنبش ناسیونالیستی، اروپا را فراگرفت و موجب فروپاشی امپراطوری ها گردید، یهودیان نیز از خود پرسیدند که چرا باید آواره و توسری خورده بماند و یار و یاوری نداشته باشند و همیشه به جان و مال آنان تعرض شود و حقشان پایمال گردد؟

یهودیان نیز، همانند هر قوم و هر ملت، حقشان بود که در سرزمین خود زیست کنند و خدای خویش را بستایند و به فرهنگ خویش پایبند باشد و از آزادی برخوردار گردند.

همین کوشش و جوشش بود، که راه را برای رسیدن به آرمان ملی یهودیان گشود و آنان به سرزمین پدری بازگشتند و با جانفشانی و درایت و سنجیدگی، و با آن که دشمنان آنان را از هر سو محاصره کرده بودند، توانستند کشور مستقل خویش را دوباره بنا کنند و به خودفرمانی و پیشرفت برسند.

یهودیان، در یکصد و بیست سال پیش، هنگامی که بازگشت به سرزمین پدری را از سر گرفتند، با صفر شروع کردند و اطرافیان قصد نابودی آنان را داشتند.

ولی ملت یهود، در رسیدن به آرمان ملی و تامین امنیت خویش و بازگشت به سرزمین خود، برای آن که بتواند فرهنگ و افتخارات خویش را دوباره شکوفا سازد، شگفت وار موفق شد و اسرائیلی امروز کشوری است که در علم و دانش و فرهنگ و کشاورزی و تکنولوژی و پزشکی در شمار بهترین های جهان قرار گرفته است.

ولی بزرگترین افتخار اسرائیلیان آن است که در این پهنه پوشیده از ستم و دیکتاتوری و ظلم و استبداد در منطقه، توانسته است یک دموکراسی نیرومند برپا سازد که در آن یهودی و عرب، سیاه و سفید، اتیوپیایی و زاده روسیه، از حقوق یکسان و زندگی یکسان برخوردارند.

با این افتخارات است که اسرائیلیان، امروز زاد روز دوباره کشورشان را جشن گرفته اند.

شاد باشند و پیروز باشند و سرفراز باشند و هرچه زودتر صلح را در آغوش گیرند و همزیستی و همیاری را از آن خویش و همه ملت های منطقه سازند.

اسرائیل، تولدت مبارک!

یک دیدگاه

  1. زاد روز اسرائیل خجسته باد.
    شادباش به ملت بزرگ اسرائیل همچنین به شما جناب منشه امیر و دست اندرکاران رادیو پیام.
    ارادتمند سهراب پارسیان

Comments are closed.