|
شنبه
بیست و هشتم اردیبهشت 1392 خورشیدی
(برای شنیدن هر دو بخش خبری که گزارشهای آن به امور منطقه وجهان، بویژه خبرهای ایران و آخرین تحولات روند «انتخابات» در حکومت اسلامی و نیز گزارشهای جدید مور اقتصادی ایران اختصاص یافت، لطفاً صدای برنامه را بشنوید). تفسیر سیاسی هفته، نوشته آقای منشه امیر، این هفته با عنوان «ترور و خشونت در وجودشان نهادینه شده است» پخش شد (که متن کامل آن را نیز در ادامه این صفحه مطالعه می کنید). پخش رادیویی این گفتار در 14 دقیقه طول کشید. با ترانه ای با صدای خانم دانا اینترنشنال هنرمند مشهور اسرائیلی که با ترانه هایی در سالهای گذشته به عنوان نماینده اسرائیل در مسابقات اروپایی «یوروویژن» شرکت کرده و یکبار نیز جایزه اصلی را به اسرائیل آورد، به این مناسبت که امشب در مالموی سوئد مسابقه بدون حضور اسرائیل در فینال برگزار می شود، برنامه را ادامه دادیم. پس از بخش دوم خبری، از گفت وگوهای هنری رادیو اسرائیل برای بررسی روند موسیقی در حکومت اسلامی ایران، بخش اول یک مصاحبه دو قسمتی را با سیروس ملکوتی آهنگساز در اروپا شنیدیم که این برنامه در 13 دقیقه ارائه شد. برنامه رادیو اسرائیل را افزون بر همین وبسایت که در آن هستید، می توانید در وبسایت دیگر ما نیز بشنوید: www.iba.org.il/world و در آنجا واژه «فارسی» را کلیک کنید.
تفسیر سیاسی هفته نوشته: منشه امیر ترور و خشونت در وجودشان نهادینه شده است سرکوبگری ها در حکومت اسلامی ایران و صحنه سازی برای اجرای انتخاباتی که جز انتصابات چیز دیگری نیست، ممکن است بالاخره آن را به سرنوشت سوریه مبدل کند، زیرا در کشوری که آزادی انتخابات وجود ندارد و افرادی بر حکومت مسلط شده اند که خود را بهترین می دانند، و می خواهند تا آمدن مهدی موعود همچنان بر کرسی قدرت جلوس داشته باشند، هنگامی که به رویدادهای خونین دو سال اخیر سوریه نظر می افکنیم، ما را به این ارزیابی می رساند که وقتی آزادی انتخاب وجود ندارد و مردم نمی تواند حرف خود را بزنند و خواست خویش را بیان کنند، بالاخره راهی جز به پاخیزی و برانداختن حاکمان سرکوبگر در برابرشان باقی نمی ماند. ما این واقعیت را در تونس و مصر و لیبی تجربه کردیم و اکنون شاهد آن در سوریه هستیم. این همان روندی است که در اتحادیه شوروی نیز روی داد. منتها فرمانروایانی هستند که کمی عقل و درایت دارند و پیش از آن که دیر شود، موجبات انتقال آرام قدرت را فراهم می سازند – که این روند را در میانمار (برمه پیشین) تجربه کردیم. در چین نیز حکومت با آن که در قالب کمونیستی مانده، با حفظ سرکوبگری و سلب آزادی بیان، به سوی بدترین نوع کاپیتالیسم روی آورده است. به پاخیری ملت ها علیه حاکمان ظالم پیشینه ای چند هزار ساله دارد. شاید حضرت موسی نخستین رهبر آزادی بخش جهان بود که در برابر فرعون مصر پرچم خیزش به اهتزاز درآورد و در این پیکار نابرابر پیروز شد و ملت خویش را از سرزمین بردگی مصر به سوی آزادی رهنمون گردید. ایرانیان نیزدر اولین فرصت و امکانی که به دست آوردند علیه اشغالگران عرب به پا خاستند و با یک رشته نبردهای دلیرانه، بالاخره زمین خویش را از اشغال بیگانه آزاد ساختند. یهودیان در دو هزار سال پیش در برابر حکومت غاصب یونان ایستادند و سپاهیان اسکندری را شکست دادند. چند صد سالی پس از آن بود که یهودیان در برابر امپراطوری عظیم رم نیز ایستادند و آزادی های خود را طلب کردند و در این راه ده ها هزار و شاید صدها هزار تن قربانی دادند. فرانسویان با به پاخیزی در برابر سلاطین مستبد، انقلاب کبیر فرانسه به راه انداختند و استبداد را برانداختند. در واقع، ایرانیان نیز در دوران مدرن، پیشگام خیزش علیه استبداد و سرکوب در خاورزمین بودند. حالا نوبت مردم سوریه است که با دو سال پیکار خونین، همچنان پا برجا ایستاده و به مبارزه برای رسیدن به آزادی های اساسی ادامه می دهند – گرچه شوربختانه گروه های افراطی و ستیزخوی اسلامی در صفوف آنان راه یافته اند و می کوشند یک خیزش سکولار را به یک دگرگونی دینی مبدل سازند – همان گونه که در مصر رخ داد. در نبود دموکراسی و انتخابات آزاد، ملت ها این حق مشروع را دارند که علیه ستم و ستمگران و حکومت های خودکامه و فاسد آنان به پا خیزند – و در دو سال اخیر ما شاهد یک رشته از این خیزش ها بوده ایم که برخی، آن را "بهار عربی" می نامند و پرزیدنت اوباما خواست چنین تداعی کند که به پاخیزی مردم کشورهای عرب نتیجه سخنرانی پنج سال پیش او در دانشگاه قاهره بوده است – که سخت اشتباه می کند. آنچه درجریان این درگیری های خونین در راه رسیدن به آزادی چشم را می آزارد و قلب را به درد می آورد و حامیان آزادی طلبی را پشیمان می کند، جنایاتی است که در سوریه هر دو جناح حکومتی و ضد حکومتی مرتکب می شوند. بشار اسد به سربازان و لباس شخصی های تحت امر خود دستور می دهد شهروندان معترض را بکشند و خون زن و کودک آنان را بریزند و با خمپاره، توپ و تائک و حتی بمباران هوایی، خانه ها را بر سر ساکنان آن ها ویران کنند و حتی به سلاح مرگبار شیمیایی متوسل شوند – جنگ افزاری که آسیب دیدگان را با رنج و درد بسیار می کشد و یا دستکم آن که آنان را برای همیشه فلج و مفلوک می سازد. چگونه ممکن است سربازی که وظیفه میهنی، ملی و اخلاقی او دفاع از مرزهای کشور و رویارویی با دشمن خارجی است، گلوله توپ و یا خمپاره تانک خود را به سوی شهروندان، از زن و کودک تا بزرگ و کوچک هدف گیری کند و آنها را با وحشی گری به قتل برساند؟ تنها در حکومت های خودکامه و رژیم های ستمگر اعتراض مردمی را این چنین با گلوله پاسخ می گویند و خدا و وجدان و بشریت را زیر پا می گذارند. در حکومت اسلامی ایران نیز وقتی مردم در اعتراض به تقلب در انتخابات به خیابان ها آمدند، رژیم آنان را با تانک و توپ هدف قرار داد و با جیپ نظامی زیر گرفت و ده ها تن از آنان را به قتل رساند و صدها تن دیگر را به شدت مضروب کرد و موجب معلول گردیدن برخی از آنان گردید. در سوریه، تنها رژیم نیست که جنایت می کند و در حممله به شهر بانیاس بیش از دویست نفر از مردم اهل تسنن را به قتل می رساند – بلکه گروهی نیز که خود را اوپوزیسیون می خواند به جنایات مشابهی دست زده است. به یاد دارید چگونه هفته پیش گروهی از متعصبین اسلامی که در صفوف اوپوزیسیون رخنه کرده اند، دل و جگر شماری از سربازان سوری را که به قتل رسانده بودند، در برابر دوربین های تلویزیون به دندان می کشیدند و "حظ می کردند!". این جنایات را به صورتی دیگر در مصر نیز دیده و در لیبی و دیگر کشورهای عربی شاهد بوده ایم. معمر قذافی از هیچ جنایتی علیه ملت خویش روی نگرداند. ولی هنگامی که مخالفان قدرت را به دست گرفتند، آن ها نیز با همان شقاوت و سنگدلی به کشتار مخالفان خویش و مقامات دولت پیشین پرداختند. در حکومت فلسطینی که دستگاه های تبلیغاتی آن مرتباً اسرائیل را به خشونت متهم می کنند (و به روشنی دروغ می گویند و تبلیغات سوء می کنند) خودشان بیشترین سرکوب و ستم را علیه مردم فلسطینی به کار گرفته اند. زندان های نوار غزه از دیرباز پر از مخالفان سیاسی حماس و فلسطینی هایی است که خواهان برخورداری از آزادی بیان بوده اند. در زندان های کرانه باختری نیز، حکومت محمود عباس بسیاری از طرفداران حماس و یا منتقدان حکومت خود را به زندان انداخته است. در غزه، حماس کوتاه مدتی پس از آن که بر آن سرزمین مسلط شد، به کشتار طرفداران محمود عباس پرداخت و حدود دویست جوان فلسطینی را که حاضر به همکاری با حماس نبودند، با تیراندازی به سوی ساق پایشان، برای همه عمر فلج ساخت تا هنگام راه رفتن بلنگند و مردم بدانند که آنها طرفدار فتح و مخالف حماس بوده اند. در حالی که خیزش مردمی در مصر با شعار "آزادی برای همگان" آغاز شد، از همان نخستین هفته هایی که اخوان المسلمین قدرت را به دست گرفتند، گروه های خشونت طلب اسلامی به اقلیت مسیحی قبطی حمله بردند و نیایشگاه آنان را به آتش کشیدند و شماری از خود قبطی ها را نیز بی رحمانه به قتل رساندند – و این در حالی که قبطی ها باستانی ترین قوم مصر هستند که هزار سال پیش از تسلط اسلام بر مصر ساکن آن سرزمین شده بودند. به کارگیری شیوه های خشونت بار برای رسیدن به هدف های سیاسی، از یک صد سال پیش در منطقه خاورمیانه چهره تازه ای به خود گرفت. ترور عربی علیه اسرائیلیان، که تنها می خواستند استقلال سرزمین پدری خود را به دست آورند، در زشت ترین صورت آغاز گردید. این شیوه خونین مبارزه و آدم کشی، از جمله شامل قتل زنان و کودکان، کمین کردن درجاده ها، یورش های شبانه و حتی چاقوکشی علیه یهودیان بود. گفتیم ترور عربی علیه اسرائیل از یک صد سال پیش آغاز شد – ولی امروز نیز با چهره های مختلف ادامه دارد. همین دو سال پیش بود که یک تروریست عرب در کرانه باختری رو اردن در تاریکی شب وارد یک آبادی اسرائیلی نشین گردید و خود را به داخل خانه ای رساند و در نبود همسر، مادر خانه و فرزندان او را به گلوله بست و حتی از کشتن نوازد خانواده روی نگردانید. شوربختانه، خشونت و خونریزی، قتل و جنایت در آن گروه از اعرابی که ادعا می کنند برای رسیدن به هدف های مقدس سیاسی پیکار می کنند نهادینه شده است. درعراق، گروهی ناراضیان اهل تسنن در مراکز شیعه بمب می گذارند و انسان ها را می کشند. شیعیان عراق نیز به جنایات مشابه علیه اهل تسنن عراق دست می زنند. در پاکستان افراط گرایان اسلامی یک روزنامه نگار به اسارت درآورده آمریکایی را ، تنها به جرم آن که یهودی بود، به بدترین شیوه کشتند – زیرا به باور آنان، یهودی نجس است و ریختن خون او مباح!! و باز در پاکستان، شیعه و سنی هر سال در نزدیکی ایام سوگواری تاسوعا و عاشورا به جان یکدیگر می افتند و با بمب گذاری و تعرض، رقبای دینی خود را می کشند. توگویی، اعراب و مسلمانان تنها با یک زبان آشنایی دارند و آن زبان زور و ترور و انسان کشی است. (البته اعراب خوب نیز بسیار وجود دارند و روی کلام ما بیشتر به سوی سرکردگان آنان است). در چنین فرهنگ و حال و هوایی، چگونه از اسرائیل انتظار دارند با فلسطینیان کنار آید و آنقدر امتیاز به آنان بدهد تا بالاخره با برقراری صلح موافقت کنند! آیا این خطر وجود ندارد که فلسطینیان فردای روز، با بروز کوچک ترین اختلاف جدید، دوباره دست به شمشیر برند و عملیات تروریستی را علیه مردم اسرائیل از سر بگیرند؟ ایکاش مردم سوییس همسایه اسرائیلیان بودند. اورشلیم: 28 اردیبهشت ماه 1392 – 18 مه 2013
بایگانی جدید صدا و اخبار راه اندازی شد: با به کار افتادن بخش جدید بایگانی صدا و گسترش بایگانی پیشین، فایل های صدا و متن اخبار رادیو اسرائیل از آغاز سال 2013 تا به امروز، هم در سایت رادیس وهم در فیسبوک، در دسترس کاربران است. شما همچنین می توانید فایل های صوتی برنامه را بروی کامپیوتر شخصی خود دانلود و ذخیره کنید. در بایگانی جدید صدا فایل های صوتی هم برای کامیپوترهای شخصی و هم تلفن های هوشمند، آیفون و آیپد به راحتی در دسترس و قابل شنیدن است. در وبسایت رادیس برای دسترسی به بایگانی صداها بر روی دگمهی «آرشیو صدا» در منوی سمت راست همین صفحه و یا اینجا کلیک کنید و برای بایگانی متن خبرها بر روی دگمهی «بایگانی خبرها» در منوی سمت راست و یا اینجا کلیک نمایید. آرشیو 24 ساعته صدای برنامه نیز همانند گذشته با امکان دانلود در اختیار شماست.
موعد پخش برنامه رادیو
اسرائیل به وقت کشورهای مختلف:
پخش برنامه رادیو
اسرائیل در ماهواره "هات برد"، کانال "رادیو جهانی Radio
Jahani (که
بروی برخی رسیورها تا چندی پیش
GBTS1 نیز
نام داشت):
موعد
جدید
سه بار باز پخش
برنامه رادیو اسرائیل در کانال "رادیو جهانی" Radio
Jahani (که
بروی برخی رسیورها با نام کانال GBTS1
نیز
ثبت شده بود):
00:30
نیم ساعت پس از نیمه شب ایران
(23:00 شب اسرائیل، 22:00 شب اروپای غربی و 21:00 شب بریتانیا)،
مشخصات پخش برنامه در
ماهواره هات برد Hotbird:
پخش برنامه رادیو اسرائیل بروی فرستنده های
جدید موج کوتاه SW2
:
|
|
|
